𝗝𝗲 𝗵𝗼𝗼𝗳𝗱? 𝗗𝗶𝗲 𝗯𝗹𝗶𝗷𝗳𝘁 𝗴𝗲𝘄𝗼𝗼𝗻 𝗼𝗽 𝘄𝗲𝗿𝗸𝘁𝗲𝗺𝗽𝗼 𝗱𝗼𝗼𝗿𝗴𝗮𝗮𝗻.
Je kent het wel: je bent op een zonnige plek, je hebt eindelijk vrije tijd, en toch…
– voel je onrust
– wil je ineens alles tegelijk
– of juist helemaal niks meer
– maar dan voel je je daar weer schuldig over
Welkom op vakantie met je hoofd.
Ik neem dus niet alleen m’n koffer mee, maar ook m’n lijstjes, mijn ‘to do’s’, mijn onrust, mijn vergeetachtigheid en m’n schuldgevoel.
Topgezelschap.
Dag 1: enthousiast, alles plannen.
Dag 2: niks doen, schuldgevoel.
Dag 3: ineens ALLES willen.
Dag 4: overprikkeld in een restaurant omdat er te veel mensen, muziek én zon is.
Dag 5: spullen kwijt die ik niet eens had meegenomen.
Dag 6: twijfelen of ik nou vakantie wil of gewoon rust.
Dag 7: pas echt ontspannen… in de auto terug.
En dan zegt iemand: “Gewoon even genieten joh.”
Alsof je dat even aanzet. Net als het koffiezetapparaat.
De waarheid?
Mijn hoofd heeft geen out-of-office. Zelfs niet op reis.
En als ik mezelf niet een beetje begrens, blijf ik zelfs in een hangmat in m’n hoofd nog rennen.
Ik: “Ik wil echt ontspannen. Alleen mijn hoofd weet dat nog niet.”
Jeroen: “Misschien moet je je gedachten ook inchecken. Bij zo’n ‘Airbnb voor breinen’.”
Ik: “Met ontbijtservice?”
J: “Nee, met stilte, vertraging en géén WiFi.”
Vraag voor jou:
Wat doe jij om je hoofd in vakantiemodus te krijgen? Of… geef jij het ook gewoon op?