Ik weet niet meer waarom ik deze post begon te schrijven. Maar ik vermoed dat ik toen nog een punt had.
We kunnen ons nergens meer op focussen. Maar waarom?
– Je opent je laptop om iets te doen.
– Je krijgt een melding.
– Je reageert.
– Je scrolt even.
– Je klikt op een artikel.
– Je vergeet waarom je je laptop had opengeklapt.
– En je denkt: “Misschien heb ik ADHD?”
Misschien.
Maar misschien ook gewoon… te veel tabs.
Op je laptop én in je hoofd.
Naath: “Jeroen, ik was iets aan het doen en toen… ben ik het kwijt.”
Jeroen: “Hoeveel tabbladen heb je open?”
Naath: “Euh, 17?”
Jeroen: “Hoeveel meldingen heb je gehad?”
Naath: “Een stuk of 10.”
Jeroen: “En waarom denk je dat je niks kunt afmaken?”
Naath: “…”
We geven onszelf geen kans om te focussen.
– We multitasken alles kapot en noemen het ‘efficiënt werken’.
– We laten ons brein geen seconde met rust en noemen het ‘altijd bereikbaar zijn’.
– We hebben 30 tabs open en snappen niet waarom we uitgeput zijn.
– We vergeten ons wachtwoord. En waarom we überhaupt inlogden.
Dit is geen toeval. Dit is hoe we onze hersenen verkeerd aan het gebruiken zijn.
Misschien is de vraag niet: “Heb ik ADHD?”
Maar: “Hoeveel rust gun ik mezelf nog?”
Wie denkt ook dat we langzaam in een collectieve concentratiecrisis zitten?
Of scroll je alweer door?
hashtagjehebtgeenadhd hashtagerzijnteveelprikkels hashtagenjijzoektzeop