“𝗭𝗼 𝗯𝗲𝗻 𝗶𝗸 𝗻𝗼𝘂 𝗲𝗲𝗻𝗺𝗮𝗮𝗹.” 𝗡𝗲𝗲. 𝗚𝗲𝘄𝗼𝗼𝗻 𝗻𝗲𝗲.
We horen het vaak:
“Ja, maar dat ben ik nou eenmaal.”
“Ik heb gewoon een chaotisch hoofd.”
“Ik vergeet dingen. Kan ik niks aan doen.”
Echt? Kan je er écht niks aan doen?
Laat ons even heel duidelijk zijn: Een diagnose is geen excuus.
Ja, sommige dingen zijn lastiger als je hersenen anders werken. Maar dat betekent niet dat je achterover kunt leunen en zeggen: “Nou, pech gehad. Dit is wie ik ben.”
Als jij steeds dingen vergeet, uitstelgedrag hebt of overprikkeld raakt, kan je daar iets aan doen. En nee, we bedoelen niet een labeltje plakken en dan zeggen: “Zie je wel, ik heb het.”
Het gaat niet om wát je hebt. Het gaat om wat je ermee doet.
Jeroen: “Naath, ik wilde echt vroeg naar bed, maar toen zat ik ineens tot 02:00 op YouTube.”
Ik: “En?”
J: “Ik ben gewoon zo.”
Ik: “Fout. Je hebt keuzes gemaakt. Verkeerde, maar keuzes.”
Binnenkort helpen we je ontdekken wat je wél kunt doen.
Gebruik jij het wel eens? Dat zinnetje waarvan mijn nekharen rechtop gaan staan? “Zo ben ik nou eenmaal”?
Durf je te delen waarom? Of vind jij ook dat je er áltijd íets aan kunt doen zelf?